Hoe het verder gaat.

Allereerst wil ik iets vertellen over de baby Zoé. Ik heb bij het vorige verslag een foto geplaatst van 1 september. op deze foto geeft Cathy haar de fles. Het gaat nu goed met haar ze drinkt goed en verblijft nu in het guesthouse. Dat betekent dat Cathy niet meer drie keer per dag naar het ziekenhuis hoeft. De keerzijde is dat ze er vannacht vijf maal uit bed is geweest om Zoé te voeden. maar ze groeit nu als kool. Van één naar twee kilo. en ze kijkt ontzettend helder de wereld in dit kleine vechtertje. Ze heeft van die mooie grote en heldere kijkers. En het babygehuil heeft ook wel weer iets.

Gisteren ben ik naar het girlscenter geweest om een deel van parentsday mee te maken. Ik heb tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om het drietal gebouwen wat in aanbouw is vast te leggen. Ik heb altijd geleerd dat een opgeruimde en nette bouwplaats betekent dat het project goed en gunstig verloopt. iets wat zeker niet van toepassing is op deze bouwplaats. Echter ook de andere bouwplaatsen die ik heb gezien voldeden niet aan dit criterium. Wat wel opvalt dat alle aannemers niet Zuid-Soedanezen zijn. ze komen of uit Oeganda of uit Kenia.
Tijdens parentsday heb ik wat opnamen van de kinderen gemaakt en ook van de discussie met de ouders. Dat ging er soms heftig aan toe. Nu is mijn Juba Arabisch niet meer wat het geweest is zodat ik veel niet kon volgen. Maar op een bepaald moment kreeg ik door dat ook hier discussie ging over het Islamisme en het Christendom. Maar de nuances ontgaan je grotendeels.

's middags een verkenningstocht gemaakt door een deel van Juba en daarbij kwam ik op een markt terecht. Daar was geen nee te koop. Druk hadden de handelaren het niet maar er zijn daar honderden kraampjes. Het deed me denken aan vroeger in Warschau in de buurt van het centraal station, dezelfde soort bouwwerken met dit verschil dat hier het aanbod gigantisch is. Van nieuwe Phoenix fietsen, jawel geheel in oude stijl met handremmen tot het laten aanmeten van een kostuum. Deze wordt dan gemaakt op een oude trapnaaimachine. Ledikanten, bedden tafelkleden waarvan je ter plekke het patroon kunt laten maken, je kunt het zo gek niet bedenken of het is te koop.

Vandaag zouden we 's morgens naar de kerk maar het regende hevig en door de nachtrustverstoringen van Zoé waren Cathy en Wim wat laat dus zijn we thuis gebleven. Heb rustig naar de kerkdienst vanuit De Brug in Amersfoort kunnen luisteren.Toch wel een aparte ervaring zo ver weg en toch thuis. Daarna een stuk gelezen uit het boek De Hoorn van Waanzin van Els de Temmerman. Het is te vergelijken met de deportaties in de tweede wereldoorlog. Op een ontzettend afschuwelijke manier zijn de stammen onderling door het Islamitische noorden tegen elkaar opgezet. Zuid-Soedan is van nature zo vruchtbaar dat het de graanschuur van Afrika zou kunnen zijn. Maar er heerst een groot voedseltekort door al het politiek gemanipuleer!!

Ook deze middag heb ik weer een ontdekkingstocht gemaakt. Kwam nu op een andere markt terecht achter de gevangenis en dar werd opeens een schot gelost. Iedereen vloog alle kanten uit en ik bleef rustig staan kijken. Maar bij het verdergaan, ik was al op weg terug, realiseerde ik me pas goed wat er was gebeurd. Dat voelde niet fijn als het zo dicht bijkomt. Wat er precies aan de hand was weet ik niet maar er werd wel iemand achternagezeten door mannen met stokken.

Voor dit moment ben ik weer bij met mijn verslagen en ga ik niet te laat slapen. Lig hier voor mijn doen ongewoon vroeg in bed namelijk voor 23.00 uur ofwel tien uur Nederlandse tijd.